سه شنبه

خالی  بودنت

                 دو تا دو تا مثل جعبه های سیگار مخصوصم دود می شود

وروح از مقعد مقدس بالا می آید

با نشئگی شبها می گذرند  

تمام نمی شوند آنها که زاییده شبهای نیمه تمام اند 

ازپشت عبور می کنم

تا ببینم آیا دوست داشتن جز تداوم لذتبخش یک بیماری نیست

و تو ای اندوه کوچک جعبه ی سیگارهای کشیده شده ام

قهوه ات را تلخ می خوری ؟

بسوزانیدش

قطعه قطعه بریده از گیسوانم / آنگاه که خاموش می رقصم با جغدها

لاک صورتی ماتم را که زدم

با ویلچرازآن طرف خیابان شکسته رد شدی

و من تمام افتادن را در لحظه ی دستهای تو دیدم

ای پرستش عاشقانه ی تمام مادرم

                             از آهن تفدیده زاییده ایم

لگد مال خاکستری موهایم غبار شد

یک هزارپرنده از خالی ی زیر این پنجره دور می شوند

اگر تو باشی

عبور می کنم 

تمام یاسها را لای پیراهنت پنهان